De Rollercoaster van 2020

De Rollercoaster 

Here we go
On this rollercoaster life we know
With those crazy heights and real deep lows
I really don’t know why

Dit is het begin van het nummer van Danny Vera wat nr. 1 is geworden in de Top 2000.
En niet voor niets dus..

Ik weet niet hoe het jou vergaan is maar ik denk dat het voor de meesten een jaar is geweest met real deep lows en hopelijk ook een paar crazy heights.

Vele verhalen zijn voorbijgekomen. Gevoelens van angst en onbehagen waren aan de orde van de dag; ook nog eens dagelijks versterkt door het mainstream nieuws; wat ons vaak richtingsloos en verward achterlaat.

Danny’s laatste zin van het couplet luidt: “ i really don’t know why “. 
Ik zal hierbij proberen de ‘why’ te beantwoorden van deze rollercoaster.  Niet dat er een echte ‘why’ is, maar er valt wél een zingeving en helderheid te ontlenen aan alles wat er nu gebeurd (is). 

Corona laat ons namelijk diep in de spiegel kijken. Heel diep…Dat is wat het mij gebracht heeft. Ik ben steeds beter gaan doorzien wat er nu werkelijk speelt zonder in een complot te denken of te geloven.
Corona en de aanpak ervan legt de weeffouten van onze huidige maatschappij bloot. Door het marketingdenken tot onze porieën van onze maatschappij toe te laten zitten we nu namelijk met een tekort. Een groot tekort aan ziekenhuisbedden en verplegend personeel. De afgelopen jaren zijn er zo’n 10.000 bedden verdwenen…en nog veel meer is er verdwenen. 
Bedden die we heel hard nodig hebben en als die er wel waren; we nu niet zo’n draconische maatregelen hadden moeten nemen en de regie hadden kunnen behouden.
De ‘roof’ zoals we die de afgelopen 20 jaar op onze voorzieningen hebben gedaan, hebben we ook op al onze medemensen gedaan.  Efficiencydenken is op bijna alle aspecten van ons leven binnengetreden. Tot en met relaties aan toe.
In mijn omgeving zie ik steeds meer burnout-en zingeving ‘gevallen’. Mensen stonden al erg onder druk en dat wordt nu nog eens uitvergroot. De meeste mensen in mijn omgeving kunnen inmiddels de kreet ‘ i really don’t know why’ helemaal omarmen…

Er is druk en onderdrukking en een overheid die onze maatschappij cijfermatig behandeld. Dat gebeurt met Corona, maar zie ook de zorgtoeslagaffaire waarin grote groepen mensen stelselmatig en doelbewust door onze belastingdienst zijn gemangeld. Het bedachte systeem of aanpak is leidend; niet langer de individuele mens.
De management-cultuur waarin dingen nooit meer goed zijn zoals ze zijn is overal doorgedrongen. Burgers worden onder druk gezet. Om t zelf maar uit te zoeken. De term burgers zegt het eigenlijk al. Het klinkt heel anders dan medemens…
We hebben ouderen (onder t mom van bescherming) van hun vrijheid beroofd; alsof deze mensen geen eigen mening meer hadden.  Velen hebben enorm geleden door eenzaamheid; en zijn in eenzaamheid gestorven. Ouders worden ineens naast werknemer ook nog eens onderwijzer doordat de scholen sluiten..  Schiphol mag open blijven maar inmiddels heb ik zelf dit jaar drie uitvaarten moeten missen. Dat is in mijn ogen onacceptabel en onmenselijk ; en juist dat laat Corona zien; dat we zo’n ontmenselijkte maatschappij hebben gecreëerd. 
Een market- society waarin de menselijke maat zoek is; en waar multinationals loeren naar meer winst zonder het maatschappelijke belang in acht te nemen en/of belasting te betalen. Het zorgt er voor dat we met zijn allen steeds harder moeten werken om een steeds kleiner wordend groepje superrijken tevreden te houden.  Ik ga je niet vermoeien maar google maar es op de termen winst-corona-farma en je oren staan te klapperen.

Het gezond verstand is weg; en het geld regeert. Zoveel is duidelijk. 
En het wordt tijd dat we dit weer gaan doorzien en zien voor wat het is: dat alles in onze maatschappij (zélfs onze gezondheidszorg) een businessmodel is waarbij de winsten zijn voor grote bedrijven en de risico’s voor de burgers en meest kwetsbare groepen. 

Maar goed voor ik verder afdwaal.. het gaat om de onderstroom… en de keuze waar we nu met het mes op de keel toe worden gedwongen: En die gaat over leven in angst of in liefde. 
Gaan we nu doorzien dat angst een geweldig business-model..?

 Ik hoop dat dat de ‘why’ is van deze crisis; dat we gaan doorzien hoe ons angst en afhankelijkheid wordt aangepraat op alle mogelijke vlakken; en dat we weer naar een maatschappij toe gaan groeien waarin de menselijke maat en het vertrouwen in de medemens centraal staat.  En ook jij hebt daarin een keuze..ga je voor angst of voor liefde…
In je relaties, je werk en wat je de wereld te brengen hebt. Daartoe wil ik je uitdagen. Om te doen wat je kunt, jouw eigen unieke bijdrage te leveren;  en als je deze nog niet helder hebt, deze eventueel samen met mij te ontdekken.

Ik wens je in ieder geval veel liefde en autonomie toe !

Marcel Kerkhofs

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.